Ağu 31
Bu gün pazartesi
Ayrılığın ilk ertesi
Yokluğun birinci haftasını deviriyor
Hasretin yüreğimi
Bu gün pazartesi
Ankaranın melun sokakları boş
Nereye dönsem kokunu buluyorum neyi dinlesem yüzünü
Saat öğleni gösteriyor işte şimdiler gelme vaktin
Bu gün gelmeyeceksin biliyorum
Ama ben bir babanın oğlunun üzerini örtmesi gibi
Seninle yürüdüğüm sokakları hasretinle örtüyorum
Bana bıraktığın elbiseyi çıkardım az önce çekmeceden
Yitmesin diye kokusu bu kez de çıkaramadım poşetinden
Özleminde kayboluyor koskoca bir gün
Ağustos bitiyor bu gün can şenliğim
Bu gün pazartesi
29 Ağustos 2006 ANKARA
Eylül 1st, 2008 at 15:15
Yüreğine sağlık abim. Ah o kokular yok mu?
Sen demişsin işte denilecekleri.
Bize okumak kalmış.
Okuduk elhamdulillah…