May 27
Sen mi yoksa tutkuya olan bu arzu mu bu vazgeçmek istemediğim bilmiyorum.
Kapitalizmin kuralıdır ya hani; “Bir malın değerini sahibi belirler”. Her ne kadar bir meta olmasa da yoğunluğu ile maddesel bir gerçeklik ifade eden ve şu haliyle yalnız ve bir tek bana ait olan bu sevme yolculuğunun değerini ben belirliyorum.
Kendime kızdığımda oluyor! Seni mütereddüt etme ihtimalim geldikçe aklıma. Bu kadar naif bi denli zarif bir öznenin yalnızlığa olan talebine karşı duruşum haksızlık mı gerçekten (sana rağmen senin için) bilmiyorum.
Ama hiç vazgeçesim yok zihnim bu denli duruyken ruhumun böyle çakırkeyf olmasından.
Son Yorumlar