İlk gençliğini yaşarken terkedilen nice delikanlıya verdim bu nasihatı ; “En büyük aşk son aşktır üzme kendini unutursun” diye. İşin garibi inanırdım da bu söylediğime. Ama öyle zamanlar gelir ki kendi sözlerin kendine yavan gelir.
Kendimize itiraf edemediğimiz suçlarımız, günahlarımız ve yalanlarımız vardır ya hani! Sanırım bu nasihat da öyle bir itiraf edememe.
Olmuyor!
İnsan kimi aşklarının üzerine aşk koyamıyor. Hiç bir kadın O’nun yerini tutmuyor. Nice deli, doludizgin, dörtnala aşklara savursan da yüreğini kimilerinin yerini hiç kimseler dolduramıyor.
İtiraf ediyorum çocuklar; Ergin sana, Onur sana ve Çağrı sana… Olmuyor kimi aşkların yerini hiç bir yeni aşk tutmuyor.
En büyük aşk son aşk değil. En büyük aşk üzerine aşk koyamadığınız aşktır.

Mayıs 23rd, 2008 at 15:09
Yüreğine sağlık abim. Ben bu yazıya yorum yapmayım en iyisi. Zira kanatsız uçuyorum. (: Yorumum pek sağlıklı olmaz.
Eylül 25th, 2008 at 15:36
her şey ankara yüzünden…